11 augustus 2004

Update leg 4
Het goede nieuws is dat Sander mag starten. De doktoren laten Sander varen als hij maar geen spinnaker zal gebruiken. Schrapzetten in een broach zal namelijk desastreus zijn voor zijn gehavende onderbeen. Tot overmaat van ramp is echter de start ook nog eens 24 uur vervroegd en vindt woensdagmiddag al plaats. Rede is dat er later deze week 50 knopen wind in Biskaje verwacht wordt. Met vroeger starten willen ze dit voor blijven.

Nu Sander in ´cruising mode´ vertrekt zou het wel eens kunnen zijn dat hij hier toch nog mee te maken kan krijgen. Sander zelf is er nuchter over. Als het niet gaat laat hij iemand van de organisatie aan boord komen. Blijven was geen optie meldt hij desgevraagd. The race is over. Terug naar Frankrijk is het enige dat nog telt. Als hij daarmee toch nog wat puntjes scoort door in de race te blijven zal hem dat nog enige voldoening geven. Opgeven lijkt ook nu niet in het vocabulaire van Sander voor te komen.

10 augustus 2004

Nieuws leg 3 - Bloed zweet en tranen
Na gefinnisht te zijn en de boot achterwaards in de box geparkeerd te hebben sprong ik van de boot op de steiger. Een oude steigerplank hield het voor gezien en mijn rechterbeen schoot er doorheen. De scherpe punten van het hout boorden zich met gemak door mijn mooi gebruinde huidje en ging daarna een gevecht aan onder het mom "wie is de sterkste" met het bot in mijn onderbeen.
Lees verder

5 augustus 2004

Update leg 3
20 minuten en dan worden we naar buiten gesleept....aktie. De lange ettappe, we gaan ervoor, de boot is weer klaar, dankzij hulp van Harry Vogel en Gale Brownig. (dank voor de hulp) Mijn hoofdje staat weer op scherp en ondanks het feit dat ik mijn doelstelling niet meer kan halen gaan we er gewoon weer voor en varen we zo hard mogelijk.
Lees verder

3 augustus 2004

Nieuwsbrief: Verdrietig
Géén excuses, gewoon slecht gezeild in het begin. Slechte start, toen vuile wind door mijn slechte start, daarna het proberen goed te maken door een iets andere tacktiek te gebruiken. Iets wat natuurlijk niet werkt want bijna iedereen doet het qua tacktiek goed, dus wie ben ik om te denken dat iets anders beter werkt.
Lees verder

29 juli 2004

Nieuwsbrief: Drie keer is scheepsrecht
De eerste etappe zit erop, een "nachtmerrie". Licht weer tijdens de gehele race, een geweldig gezicht 52 identieke racebootjes. De boot zeilt als een droom. De nieuwe profielen op kiel en roeren maakt echt een verschil. De snelheid is okay en ze ligt "lekker op de helm" (stuurgevoel via de helmstok).
Lees verder

26 juli 2004

Nieuwsbrief: Verhuisd
Vanochtend is de vloot, bestaande uit 52 identieke zeilboten, vertrokken vanuit Caen de sluis in Quisterham. Morgen om 0600 uur kunnen we door de sluis naar buiten, alwaar om 1200 uur het startschot zal vallen van de eerste etappe van La Solitaire Du Figaro. Een ongelofelijk circus hier in Frankrijk.
Lees verder

25 juli 2004

Solo Dutchman set to fly again…
Sander Bakker is the only Dutch sailor competing in La Solitaire Afflelou Le Figaro 2004 race. This is the second time will take part in what is considered one of the toughest races on the French solo sailing circuit.
Lees verder (audio + artikel 25 juli)

25 juli 2004

Nieuwsbrief: De "STERN" vliegt.....
...Nog twee dagen klussen en dan denk ik dat ik er echt klaar voor ben. Dan kan ik nog een dagje rust nemen voordat het begint. Ik ben weer ontzettend trots dat ik hier ben en kan varen tegen de top van het solo zeilen. Helemaal gisteren toen we met alle schepen door het kanaal moesten; anderhalf uur lang duizenden mensen langs de kant die je toejuichen, en zwaaien...
Lees verder

19 juli 2004

Nieuwsbrief: La Solitaire du Figaro
Op het moment ben ik in Caen en ben ik druk in de weer om de boot klaar te krijgen voor het hoofdevenement de "Solitaire du Figaro" met 54 inschrijvingen. Over een week, de 27ste, is de start van deze harde, uitputtende matchrace. We gaan van Frankrijk naar Engeland, dan terug naar Frankrijk, dan is Spanje aan de beurt en de finish is dan weer in Frankrijk.
Lees verder

5 juni 2004

Nieuwsbrief: En de winnaar is...
Nog een paar dagen en dan komt ze aan in Southampton, ik zal haar dan overbrengen naar noord Frankrijk en aldaar zal ze een complete refit ondergaan, ze komt dan weer als nieuw tevoorschijn uit de loods en we zullen haar dan omdopen tot 'STERN groep' dit zal de naam zijn die ze zal dragen tijdens het hoofdevenement van het jaar; de Solitaire du Figaro.
Lees verder

29 mei 2004

Nieuwsbrief: Moeilijke beslissing
Na meer dan 4000 gezeilde mijlen en twee dagen rust op het mooie St Barth werd het tijd om plannen te maken voor de terugreis. De boot werd geïnspecteerd en er kwamen nog een paar onzekerheden aan het licht. We hadden haar flink op haar donder gegeven en ze heeft het niet makkelijk gehad. Een kleine 40 knopen op neus met een zeegang waar je U tegen zegt, reach condities waarbij je merkt dat er wel heel veel stress op de mast / verstaging en boot staat en planeer condities vanaf oceaandeining met snelheden tegen de 19 knopen.
Lees verder

13 mei 2004

Sander & Ian in St Barth
Rond 15:30 zijn Sander en Ian over de finishlijn bij Gustavia gevaren. Dankzij een straffe wind zijn de laatste mijlen van de race in een rap tempo verslonden. De finish was na 22 dagen Atlantic meer dan welkom. Veel tijd voor rust hun echter niet gegund. Aanstaande maandag staat de retourtrip naar Europa alweer gepland.

12 mei 2004

Groupe SCE - Le Telegramme wint Transat ag2r 2004
Gisteravond om 22 uur 49 en 3 seconden voeren Armel Cléac'h en Nicolas Troussel met hun Groupe SCE - Le Telegramme als eerste over de finish in St Barth. Even na middernacht voer ook Banque Populaire de haven van Gustavia binnen. Vijf uur later was het Port Trébeurden die op de finishlijn de laatste podiumplaats kwam opeisen. Sander en Ian hebben inmiddels de pas er weer inzitten en waren vanmorgen nog zo'n anderhalve dag van de finsih.

11 mei 2004

Finish in zicht
Nog twee of drie nachtjes... Als de wind ons goed gezind is. De afgelopen dagen waren echt niet leuk, géén wind en de wind die er was kwam uit alle hoeken en gaten en er viel géén touw aaan vast te knopen. Deze ellende werd afgewisseld met onweersbuien en veel regen, in de buien soms kortstondige vlagen tot 25 knopen of helemaal niks.

We zitten nu 20 dagen onafgebroken op de boot en eergisteren heb ik genoten van een douche onder één van de vele regenbuien. Aanboord wegen de laatste loodjes wederom zwaar. Alles, op twee dagen gevriesdroogde maaltijden en water na is op. Een kleine week geleden gingen we al op rantsoen en gisteren deelden we het laatste pakje kauwgom.

Ook de boot zelf begint vermoeidheidsporen te tonen. Zeilen zijn meerdere malen opgelapt, alle vallen zijn ingekort wegens slijtage, spi schoten zijn vervangen door de oude, de eeuwige elektronica problemen steken weer hun kop op en zo gaat het nog even door.

Normaal is dit niet zo erg, want je beleeft een enorme kick van dit soort wedstrijden, maar dit keer moet ik toegeven, is het erg saai. Het eerste deel van de race was spannend en qua weer opties interessant. Maar dit laatste deel is erg saai. De vloot ligt ver uit elkaar gespreid en dat maakt het er niet leuker op. Tussen de meest noord- en zuidelijke gezeilde boot zit zo'n 350 mijl (meer dan 600 km !) en de afstand tussen koploper en hekkensluiter is zo'n 550 mijl (zo'n 1000 km !!) Deze grote verschillen zijn aan veel redenen toe te schrijven maar hoofdzakelijk is het qua wind de laatste week één grote lotterij geweest. De weerkaarten en berichten kwamen helemaal niet overeen met het echte weerbeeld. En de lokale windstiltes kwamen veel voor in kleinere formaten; voor je het weet lig je weer eens 4 uur stil terwijl de rest lekker doorvaart. Al met al een frustrende week op de EGERIA.

Maar dat het ook anders kan blijkt sinds vanacht, we schieten met een gemiddelde van negen knopen door het water en kunnen bijna koers varen. Het einde is in zicht en misschien nog wel een plaatsje stijgen in het resultaat. Maar voor ons staat nu voorop dat we "L'ESPRIT D'EQUIPE" achter ons willen houden, aanboord van dit schip varen een withbread (nu Volvo ocean race) winnaar en route du rhum winnaar samen. Hun cv samen is dikker dan een telefoonboek en we zouden het een eer vinden als we hun achter ons kunnen houden.

Voor nu de zeilgroeten vanaf de "EGERIA"

10 mei 2004

Het grote dobberen
Met de finish in zicht heeft het complete deelnemersveld te kampen met weinig wind. Regen en onweersbuien maken het grote dobberen tot een zenuwslopende bezigheid. Er is volgens Sander niets anders aan boord te doen dan te wachten. Wachten op ieder zuchtje wind. Wind die wellicht aantrekt tot het beloofde briesje. De deelnemers stellen zich hardop de vraag of dit wel de juiste tijd van het jaar is voor een race van dit formaat. Ondanks de lichte omstandigheden met weinig mijlen hebben Sander en Ian wel een plaats winst weten te boeken in het klassement.